Ty oraz partner przyszłej mamy będziecie musieli założyć fartuchy, siatki na włosy, maski
oraz ochraniacze na buty. Kiedy wejdziesz do pokoju, Twoja podopieczna może cię nie poznać, dlatego patrz jej w oczy i rozmawiaj z nią, by wiedziała kim jesteś.

Zaraz przed operacją, mama dostanie znieczulenie zewnątrzoponowe lub dordzeniowe i będzie
to dla niej czas największego wyczekiwania na to, co się zaraz stanie. Doula może pomóc rodzicom skupić się na dziecku lub jeśli chce tego jej podopieczna, skierować uwagę na jej wewnętrzne odczucia. Niektóre strategię radzenia sobie z tą sytuacją zawierają:

• Stosowanie technik oddechowych
• Znajdowanie punktu skupienia
• Stosowanie rytmu i rytuałów (liczenie, Å›piewanie, stukanie, mówienie, bÄ…dź myÅ›lenie
  o mantrze lub modlitwie)
• ZachÄ™canie do rozluźnienia ramion, szczÄ™ki, rÄ…k i dÅ‚oni
• Dotyk (trzymanie rÄ…k, lekki masaż, trzymanie za ramiona, pocieranie skroni)
• Mówienie do dziecka
• Medytacja
• Wizualizacja

Doula może powiadomić o tym, że zaraz dojdzie do porodu. Jeśli lekarz wyrazi zgodę, partner
może być świadkiem tego wydarzenia. Chociaż mama nie może przeć fizycznie, może być wdzięczna za zachęcanie jej do parcia w myślach w momecie narodzin.

Jeśli jest to dozwolone, doula może fotografować całe zdarzenie. Matka może nie zdecydować
się na oglądanie zdjęć lub mogą być one dla niej potwierdzeniem, że dziecko przyszło na świat
z jej brzucha, w związku tym faktycznie urodziła.

Po tym jak dziecko zostanie pokazane mamie, może się ona z nim przywitać. Jeśli jej ręce
nie są przywiązane, zachęca się aby dotknęła noworodka. Jeśli dziecko zostaje zabrane do ogrzania, możesz przypomnieć jej partnerowi, aby dołączył do niemowlęcia i nawiązywał z nim kontakt.

Jeśli dziecko zostanie przeniesione w celu ogrzania, mama może nie mieć możlwości,
by się z nim zobaczyć. Doula może pokazać jej wtedy zdjęcia i dowiadywać się, co dokładnie dzieje
się z noworodkiem. Matka może czuć potrzebę, żeby doula siedziała blisko niej, dotrzymywała
jej towarzystwa i odwracała jej uwagę od dźwięków i odczuć związanych z zabiegiem chirurgicznym.

Okres odzyskiwania sił

Matka będzie dochodzić do siebie w specjalnym pokoju lub na ogólnej sali pooperacyjnej, by zbadać czy nie doszło do żadnych komplikacji. Rodzice mogą poprosić, aby ich dziecko i doula
im towarzyszyli. Jeśli dziecko przebywa w sali dla noworodków lub na oddziale intensywnej terapii, doula może pomóc rodzicom przetrwać separację poprzez pokazanie im zdjęć dziecka, które mogą zatrzymać do czasu całkowitego powrotu mamy do zdrowia.

Podczas tego okresu każda kobieta zachowuje się inaczej. Niektóre mamy chcą spać,
inne jak najszybciej spotkać się z ich pociechą, jeszcze inne wykazują potrzebę rozmowy, a pozostałe czują euforię lub niepokój. Każdy z tych objawów jest jak najbardziej normalny. Świeżo upieczona mama powinna mieć możliwość do robienia tego, co pozwoli jej przejść przez to wyjątkowe doświadczenie jak najlepiej.

Jeśli matka nie nalega, nie jest to najlepszy czas na planowanie przyszłych poródów lub rozmawianie o nich. Pomocne może okazać się przypomnienie jej chwil kiedy była wyjątkowo silna lub zaradna.

Jeśli kobieta przyjmuje leki mające pomóc jej w zasypianiu lub pozostaje w znieczuleniu ogólnym, może prosić cię abyś była w pobliżu, by pomóc w opiece nad dzieckiem lub by wesprzeć jej partnera. Zdjęcia mogą przypominać czas rekonwalescencji.

Połóg

W związku z tym, że dochodzenie do zdrowia po urodzeniu przez cesarskie cięcie trwa dłużej
niż w przypadku porodu naturalnego i pojawia się więcej wyzwań związanych z karmieniem,
doula powinna być dostępna dłużej niż zwykle.

Badania pokazują, że u matek, które urodziły przez cesarskie cięcie występuje większa szansa
na poporodowe huśtawki nastrojów, ale ryzyko to  zmniejsza się w przypadku kobiet, które otrzymują szerokie wsparcie. Posiadając narzędzia, kobieta może podzielić sie swoim wsparciem z innymi.
Do tych narzędzi zaliczają się grupy wsparcia dla kobiet dochodzących do pełni sił po cesarskim cięciu, konsultacje z laktacji, pomoc doul w okresie połogu, stowarzyszenia, usługi sprzątające,
a także lokalne grupy wsparcia rodziców. Zwróć większą uwagę na wszelkie sygnały mogące świadczyć o depresji poporodowej. Pamietaj o jej cykliczności.

Jeżeli pisanie historii narodzin jest częścią twojej praktyki, postaraj się robić to z głębi serca.
Jeśli podczas porodu doświadczyłaś momentów, które twoim zdaniem odbiegały od ideału
nie sugeruj się tym, gdyż twoja podopieczna może mieć na ten temat odmienne zdanie.
Zanim napiszesz jej historię, wysłuchaj co ona ma do powiedzenia. Zamiast osądzania,
skup się na mocnych stronach świeżo upieczonej mamy i trzymaj się faktów. Może ona potrzebować nieco więcej czasu, aby podzielić się swoimi doświadczeniami, ale zrobi to kiedy będzie gotowa.

Wiedz, że uczucie lęku wynikające z niepokojących momentów, których byłaś świadkiem,
jest jak najbardziej naturalną i normalną reakcją występującą u doul, które głęboko angażują
się w opiekę nad swoją podopieczną. Zamiast przekładania swoich własnych uczuć na mamę, dyskretnie podziel się swoimi emocjami i doświadczeniami z osobami, które tak jak ty mają w swojej pracy kontakt z procesem porodu.

Doula może odegrać znaczącą rolę w pomocy rodzicom poprzez aktywne uczestnictwo w porodzie przez cesarskie cięcie. Takie działania przynoszą ogromne korzyści zarówno przed, w trakcie,
jak i po porodzie i mogą zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpnia poporodowej traumy.

Kristina French jest certyfikowaną doulą Stowarzyszenia Dona International, wykonującą swój zawód 
od 2007 roku oraz od 2008 roku dydaktykiem z zakresu porodu. Prowadzi warsztaty dotyczące porodu dla doul oraz leczenia traumy związanej z porodem. Kiedy nie jest doulą, pracuje w branży marketingowej, a swój wolny czas poświęca mężowi oraz dwójce dzieci.

(Artykuł pochodzi z magazynu Inernational Doula nr 19, wydanie 2, 2011 r., wydawanego przez najstarsze, największe i cieszące się największym uznaniem na świecie Stowarzyszenie doul Dona International, której członkiem jest DoulaSERVICE.PL)